«Όταν πήγα στον Παναθηναϊκό με ρωτούσαν τον λόγο που υπέγραψα»

Ο Βασίλης Ξανθόπουλος έδωσε μια συνέντευξη εφ΄όλης της ύλης στο sportfm ενώ μίλησε και για το παρελθόν του στον Παναθηναϊκό.

Αναλυτικά τα όσα είπε για το Τριφύλλι:

Τρεις θητείες στον Παναθηναϊκό. Στην πρώτη δεν αγωνίστηκες πολύ, στην δεύτερη έλαβες περισσότερα λεπτά αλλά συγκριτικά με άλλες χρονιές, πάλι όχι. Θα περάσουμε στην τρίτη σε λίγο, αλλά στο πρώτο πέρασμά σου ήσουν 20 ετών, πηγαίνοντας σε μία ομάδα πρωταθλητισμού που διεκδικούσε και όλους τους τίτλους. Τι εμπειρίες αποκόμισες;
«Στην αρχή, όταν πήγα την πρώτη μου φορά στον Παναθηναϊκό, είχα πάει στον ”Τάφο του Ινδού” για προπονήσεις γιατί δεν είχα βρει ομάδα και σύμφωνα με την έκβαση θα αποφάσιζαν αν θα με κρατούσαν. Μετά από την δεύτερη-τρίτη προπόνηση με κράτησαν. Ήταν τεράστια τιμή να πάω στον Παναθηναϊκό σε αυτή την ηλικία. Δεν το περίμενα ποτέ μου. Τι να σου πω; Τότε ήταν η πρώτη χρονιά του Διαμαντίδη. Η ομάδα πήρε το νταμπλ και πήγε στο Final 4 της Μόσχας.

Τέτοιες εμπειρίες δεν θα μπορούσα να κερδίσω πουθενά αλλού, ακόμα και μέσα από τις προπονήσεις, στα αποδυτήρια».

– Τι θυμάσαι από τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς;
«Τώρα θα σου πω, που έχω δει περισσότερα. Όποιος ήταν ψυχικά δυνατός με τον Ζέλικο θα έπαιζε. Ακόμα και καλός παίκτης να ήσουν, αν δεν ήσουν πνευματικά δυνατός δεν θα αγωνιζόσουν. Ήταν της λεπτομέρειας αλλά για εκείνη την εποχή, ήταν πολύ μπροστά».

– Σου έχει βάλει τις φωνές σε βαθμό που να θες να κρυφτείς από όλους και να φύγεις;
«Να φύγω όχι! Εννοείται πως μου έχει βάλει τις φωνές».

Ποια είναι η επίδραση των φωνών του Ζοτς προς έναν 20χρονο μπροστά σε όλη την ομάδα;
«Δεν τις έβαζε μόνο σε εμένα, αυτή ήταν η διαφορά».

– Ήταν τόσο μουντές οι προπονήσεις με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς;
«Δεν θα έλεγα πως είναι η σωστή λέξη να τις χαρακτηρίσεις».

– Επαγγελματικές;
«Ναι, ήταν στην ουσία του πράγματος. Από τα συστήματα μέχρι στο να μάθεις να σουτάρεις».

– Το 2007 ήρθε το αποκορύφωμα, κατέκτησες την Ευρωλίγκα, άλλοι δεν διαθέτουν μία κιόλας. Το αναπολείς, δεδομένου πως κάποιοι δεν τα κατάφεραν; Παραδείγματος χάρη ο Πάου Γκασόλ δεν κατέκτησε.
«Καλά, εντάξει (γέλια), ο Γκασόλ έχει άλλα. Σίγουρα είναι μία ανάμνηση τρομερή γιατί ήταν μέσα στο ΟΑΚΑ, ήταν τρομερή ατμόσφαιρα. Δεν αγωνίστηκα, ήμουν εκτός δωδεκάδας, παρότι ο Ζέλικο τόνιζε ότι όλοι ήμασταν μέρος της επιτυχίας. Από τον φροντιστή ως τον πρόεδρο. Αυτό που θυμάμαι από την χρονιά ήταν η πίεση που επικρατούσε στις τάξεις της ομάδας, αλλά στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα όλοι πιστεύαμε στην κατάκτηση».

– Βοηθός του ήταν ο Δημήτρης Ιτούδης. Πλέον, εδώ και μία περίπου επταετία στην ελίτ των προπονητών στην Ευρώπη. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζεις πάνω του, που τον έχει διαχωρίσει από τους υπόλοιπους και τον έχει αναδείξει ως έναν από τους καλύτερους;
«Καταρχάς ότι ήταν τόσα χρόνια δίπλα στον Ζέλικο, μάθαινε τα πάντα. Τον βοήθησε ο Ομπράντοβιτς αλλά και ο Ιτούδης ήταν έξυπνος για να κρατήσει όσα έπρεπε και να γίνει ένας από τους κορυφαίους προπονητές στην Ευρώπη».

– Έχεις περάσει και από τους δύο ”αιωνίους”. Πέρασες στα μικρότερα κλιμάκια του Ολυμπιακού, φόρεσες τα χρώματα του Παναθηναϊκού. Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στα δύο προγράμματα τότε;
«Από τον Ολυμπιακό ξεκίνησα από τις ακαδημίες, προερχόμουν από μία οικογένεια και γειτονιά ”Ολυμπιακή”. Σκέψου, όταν πήγα στον Παναθηναϊκό, μαζεύτηκαν σπίτι μου και με ρωτούσαν τον λόγο που υπέγραψα! Έχω τρομερές αναμνήσεις από τις ακαδημίες του Ολυμπιακού, όλοι οι κολλητοί μου είναι από εκεί, έζησα υπέροχες στιγμές.

Ο Παναθηναϊκός μου φέρθηκε πολύ καλύτερα από όσο περίμενα, γνωρίζοντας πως προέρχομαι από μία οικογένεια που ο παππούς μου έχει αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό και εγώ αγωνιζόμουν τόσα χρόνια εκεί. Μου φέρθηκαν απίστευτα, ειδικά ο κύριος Παύλος και ο κύριος Θανάσης, με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Το λέω από τις πρώτες μου μέρες στον Παναθηναϊκό. Αυτά που έζησα με τίτλους, ευρωπαϊκό και νταμπλ μέσα στα αποδυτήρια και αγωνιστικά θα το αναπολώ για όλη μου την ζωή».

– Βέβαια, πιο ενεργό ρόλο είχες την τρίτη θητεία με τον κόουτς Πεδουλάκη τη σεζόν 2012-13. Πήρες περισσότερο χρόνο, ο κόουτς βασιζόταν παραπάνω σε εσένα.
«Ήταν μία μεταβατική περίοδος. Αποχώρησε ο Θανάσης και ο Παύλος, είχε πάρει τα ηνία ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Είχε φύγει ο Ομπράντοβιτς με τον Ιτούδη και τον Πιστιόλη και ανέλαβε ο Αργύρης Πεδουλάκης. Με εμπιστεύτηκε και το τέλος της σεζόν μας δικαίωσε, ήμασταν χαρούμενοι γιατί πετύχαμε το νταμπλ και χάσαμε για ένα παιχνίδι την είσοδο στο Final 4».

– Η φημισμένη σειρά με την Μπαρτσελόνα.
«Ακριβώς. Είχαμε κάνει το 2-1 και χάσαμε τις δύο τελευταίες αναμετρήσεις».

– Καλύτερος συμπαίκτης;
«Πάρα πολλοί. Δεν μπορώ να σου πω, θα ξεχάσω μερικούς. Σίγουρα ο Δημήτρης Διαμαντίδης, δεν χρειάζεται να στο πω, ώστε να ισχύει».

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού