Παναθηναϊκός: Άξιζε τελικά την ευκαιρία που πήρε ο Δημήτρης Πρίφτης;

Η εμπειρία και τα άμεσα αντανακλαστικά σε ειδικές συνθήκες μεγάλων ομάδων δυστυχώς δεν πωλούνται στα ράφια σούπερ μάρκετ.

Δεν είναι ότι μπαίνεις στο κατάστημα, αγοράζεις 10 κιλά από δαύτα κι έχεις ξεμπερδέψει.

Μακάρι να ήταν τόσο απλά τα πράγματα. Από το βράδυ της Τρίτης ένα ερώτημα στριφογυρίζει στο μυαλό: Άξιζε τελικά την ευκαιρία που πήρε από το μεγαλύτερο αθλητικό brand της χώρας ο Δημήτρης Πρίφτης;

Η απλή κοινή λογική φώναζε από την αρχή πως «ναι» μιας και στο ταμείο δεν υπάρχει σάλιο, άρα πήγες σε λύση ειδικών συνθηκών. Αλβέρτης-Διαμαντίδης σκέφτηκαν ότι θα ήταν προτιμότερο να συνεργαστούν με άνθρωπο που ήξεραν καλά από το 2014.

Μόνο που υπό κανονικές συνθήκες , λίγο παλιότερα θα υπήρχε σοβαρή σκέψη για το αν θα μπορούσε ο νυν κόουτς να είναι έστω τρίτος βοηθός. Ρίξτε μια ματιά στα ονόματα όσων κάθονταν στο πλευρό του, αναλογιστείτε τι βλέπαμε μέχρι πρότινος στον πάγκο και…μελαγχολήστε ελεύθερα.

Είναι λογικό ένας προπονητής που παίρνει την μεγαλύτερη πρόκληση στην καριέρα του να αρπάζει την μοναδική ευκαιρία, ειδικά από τη στιγμή που δεν την ζήτησε αλλά του την πρόσφεραν.

Ανεξαρτήτως της λύσης ανάγκης που θα προκύψει για να τρέξει το κλαμπ μέχρι τον Ιούνιο, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται προπονητή συγκεντρωτικό, να μπορεί να ενσωματώσει στην ομάδα Σαμοντούροφ-Μαντζούκα, έναν άνθρωπο που θα δουλεύει 12 μήνες τον χρόνο και 24 ώρες το 24ωρο για την οργάνωση του.

Να ασχολείται με όλη τη δομή και την υποδομή, με όλη την πυραμίδα από πάνω μέχρι κάτω, ανεξάρτητα του ποιος θα είναι ο χρηματοδότης…

Δημήτρης Στρατής

Διάβασε όλα τα νέα για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού